مطلب اوّل در اجاره دادن و در آن سه فصل است : فصل اوّل در شروط اجاره بدان‌كه اجاره مالك ساختن منفعت معلوم است مر شخصى را به‌عوض معلومى . و شروط آن پانزده [ 1 ] است : اوّل : ايجاب چون « آجرتُك هذا بهذا » يعنى اجاره دادم به‌تو فلان زمين را به‌مبلغى معيّن مثلًا . و به لفظ عاريت و بيع صحيح نيست ، اگرچه قصد اجاره [ 2 ] كنند [ 3 ] . دوم : قبول چون « قبلتُ » و آنچه دلالت كند بر رضاى او به ايجاب . سوم آنكه : هريك از مؤجر و مستأجر بالغ و عاقل و مختار و جايزالتصرّف باشند ، پس اجارهء طفل [ 4 ] و ديوانه و غافل و مست و بيهوش [ 5 ] و خفته و كسى كه او را به اكراه

--> [ 1 ] بلكه شانزده است با تعيين مدّت اجاره . ( دهكردى ) [ 2 ] با فرض قصد اجاره بطلان خالى از اشكال نيست . ( يزدى ) [ 3 ] على الاحوط . ( تويسركانى ) [ 4 ] هر چند به اذن ولىّ او باشد . ( نخجوانى ) [ 5 ] و نه از هازل و نه از محجورعليه به سبب سفه يا فلس لكن بالنسبه به سفيه ومحجور عليه